[FS] Event 001 : Jikoshoukai

posted on 27 Aug 2013 00:22 by furin415 in FS
 
 

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ อ่อก!!!
 
 //โดนแท่งเหล็กที่ชื่อว่าสัมมนาเสียบตาย
 
 
...................
 
 
 
 
 
 
Title :   Event 001 : Jikoshoukai

 

Author :  Rayrun

 

Pairing : Murakami Kanata(คะน้า), Hibiki Ono(โอโนะเซมไป) [ของคุณ @triste-cielo ]

 

Warning :  รีไรต์ซ้ำแล้วซ้ำอีกจนเละ ผลสุดท้ายก็กลับมาเอาฉบับดั่งเดิมโพส ขออนุญาตผปค.ของฮิบิกิเซมไปด้วยนะฮะ หากมีอะไรผิดพลาดหรือตระหงิดๆอะไรตรงไหนก็ทักท้วงได้เลยฮะ มือใหม่หัดแต่ง(?)><

ยังไงก็ฝากคานะตันหรือคะน้าด้วยนะครับ //โดนลูกบาสกระแทกหน้า


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

เฮ้! สวัสดี…ได้ยินฉันไหม?

ฉันชื่อ *** ยินดีที่ได้รู้จัก หวังว่าเราจะเป็น *** ที่ดีต่อกันได้นะ

หืม? อะไรนะ ..จะบอกว่าได้ยินชื่อของฉันไม่ชัดงั้นหรือ?

ไม่เป็นไร…ไว้บอกทีหลังก็ได้เพราะยังไงซะ…

‘เรายังจะต้องได้เจอกันอีก’

 

 

 

Event 001 : Jikoshoukai

 

[1]

 

 

 

.................“ร้อนเป็นบ้า”  มือเรียวโบกสมุดเรียนในมือเข้าหาตัวหวังจะช่วยไล่อากาศร้อนๆ สองขาก้าวขึ้นบรรไดไปยังสถานที่ที่เขาไปนั่งพักประจำแม้อากาศจะร้อนและมีแดดก็ตาม


........ประตูดาดฟ้าถูกเปิดไร้วี่แววนักเรียนคนอื่นที่ชอบมาสิงดาดฟ้าประดุจดั่งสวนสาธารณะแม้ในความจริงจะเป็นลานตากเนื้อดีๆนี่เอง เขามักจะรีบมาจองที่ก่อนเสมอไม่งั้นถูกแย่งที่ประจำไป

 

 

.................ร้อนชะมัด 

 

.........เขานั่งลงทางด้านข้างแท้งค์น้ำที่บังแสงดวงอาทิตย์ให้อย่างดี ที่คาดผมบนหัวถูกดึงออก ผมหน้ายาวลงมาปรกหน้าไปเกินครึ่งแทบดูผิดไปจากสภาพปกติ เขาไม่อยากให้ใครเห็นสภาพเหมือนคนอ่อนแอในตอนนี้เลย แต่จะว่ายังไงดี เขาชอบให้ผมยาวปิดหน้ามากกว่าคาดผมอีก แต่เขาจะดูเป็นคนอ่อนแอและจะโดนแกล้งบ่อยๆจากโรงเรียนเก่า ..ด้วยความสูงที่ไม่มากสำหรับผู้ชายละมั้ง

 

 

.................แต่ขอโทษเถอะ เขาไม่ใช่คนที่ยอมโดนแกล้งซะด้วยสิ


.................ดีมาก็ดีตอบ  ร้ายมาพ่อกระทืบ!!

 

 ..........คิดไปคิดมาก็รู้สึกอยากถอนหายใจยาวๆ ตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว เขาต้องเข้มแข็ง จะให้แม่หรือใครเป็นห่วงไม่ได้ …อ่า..ช่างเถอะ  ใกล้จะ‘เที่ยง’แล้ว ดีนะที่‘โดด’ออกมาก่อน ของีบพักแล้วกัน

 

 

 

.................วันนี้มันร้อนกว่าปกติหรือเปล่า

 

 

.................…..

 

 

 

.................ตึก!

 

........เสียงเคลื่อนไหวใกล้ๆทำให้สะดุ้งตื่น แต่ไม่ตกใจเท่าไหร่ คงเป็นคนที่ขึ้นมาพักเที่ยงละมั้ง … ตาเรียวสีดำเหลือบมองข้างนึง อีกฝ่ายนั่งในแนวเดียวกันแต่ค่อนข้างเว้นระยะห่าง รูปร่างแบบนั้นคุ้นๆแหะแต่นึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน เหมือนจะเป็นรุ่นพี่…อ่า รอยยิ้มจงมา…

 

“.....หืม?...รุ่นพี่?  มากินข้าวสินะ...ตามสบายเลยครับ ผมอาจจะไม่แย่งรุ่นพี่กินหรอก” เขาพูดติดตลกมองอีกฝ่ายลงมือแกะกล่องข้าวแบบสบายๆ

 

 

 

 

 

 

“...เอาที่คาดผมออกแล้วเหรอ” อ่า..ดูเหมือนอีกฝ่ายจะเคยเจอเขามาก่อน และจำได้ด้วยว่าเขาเคยคาดผม! ไม่เลวๆ

 

มือเรียวชูที่คาดผมเล่น “แค่ช่วงที่อยากจะพัก กับไม่มีคนอื่นเท่านั้นแหละครับ ใส่ตลอดเวลามันเจ็บหลังหูนา”

ร่างโปร่งล้วงมือถือออกมาด้วยหน้านิ่งๆ “......ถ้าผมถ่ายรูปแล้วส่งให้รุ่นน้องทุกคนล่ะ” แล้วยิ้มน้อยๆจนอดไม่ได้ที่จะเขยิบเข้าไปใกล้


“....ผมต่อยรุ่นพี่แน่ครับ ฮ่ะๆๆ...ล้อเล่นน่า! ความจริงก็ไม่ได้ปิดบังอะไร เพียงแต่เอาผมลงแล้วเพื่อนจำผมไม่ได้เลย ค่อนข้างดี..เอ้ย! น่าเศร้า ซิกๆ” เขาปาดน้ำตาปลอมอย่างโอเวอร์ชวนโดนถีบ

แต่อีกฝ่ายแค่หัวเราะหึหึ “แต่ผมจำคุณได้นะ เมื่อเช้าเพิ่งเจอกันนี่นา ถึงจะคาดผมก็เถอะ”

 


หืม?....เมื่อเช้า  อ่า จำได้แล้วเขากับคนๆนี้วิ่งชนกันเมื่อเช้านี่เอง ความจำสั้นนี่แย่จัง


“อ่อ!!! คนเมื่อเช้านี่เอง ฮ่ะๆๆ พอดีผมมัวแต่หามือถือหน่ะ โทษทีแล้วกัน ... จิงสิ! ผมชื่อ คานาตะ ...มุราคามิ คานาตะ”

“มุราคามิคุงสินะ ผมโอโนะ ฮิบิกิ......ว่าแต่ไม่หิวเหรอมุราคามิคุง” อีกฝ่ายยิ้มเครียดๆทำหน้าเหมือนแบกโลกทั้งใบ


“วันนี้ผมลืมหยิบข้าวกล่องมา ....ฮ่ะๆๆ ลืมตลอดเลย”

“....มากินด้วยกันก็ได้นะคานาตะคุง”

 

“จิงดิ?! ผมปฏิเสธคนไม่เป็นหรอกนะ(?)” พูดแหย่เล่นพร้อมคาดผมขึ้นแบบปกติ

เห็นอีกฝ่ายวางกล่องข้าวไว้ตรงกลางประมาณว่าจะแบ่งให้กินจริงๆ “มีตะเกียบมั้ยครับ”

 

เขาผายมือออกประมานว่าตัวเปล่า “รุ่นพี่กินเถอะครับ ผมลืมกินข้าวประจำจนชินแล้วหล่ะ ฮ่ะๆ”

เห็นฮิบิกิเงียบไปสักพักแล้วยื่นตะเกียบให้  “จิ้มเอาก้ได้นะ ผมไม่ใช่คนเคร่งมารยาท” ว่าแล้วก็ดันแว่น เห็นได้ชัดว่ารุ่นพี่ฮิบิกิรู้สึกอึดอัดเวลาถูกมองขณะกิน อืม?

 

“งั้น...แค่นี้ก็พอ” มือเอื้อมไปจิ้มอะไรสักอย่างเข้าปากชิ้นนึงเอาคว้าลูกบาสออกไปเล่นกลางแดด มือและตาไล่ตามลูกบาสแต่ก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองคนเป็นรุ่นพี่ ทำหน้าเหมือนแบกอะไรไว้แบบนั้นรู้สึกขัดใจชะมัด!

 

“รุ่นพี่! บาสหน่อยไหม?”  อีกฝ่ายเงียบไปสักพัก  “ไม่ล่ะ ดูนายเล่นดีกว่า”

 

 

 

.........เฮ๊อะ!!

 

ไม่พูดอะไรต่อเข้าไปดึงแขนอีกฝ่ายออกมาแบบไม่ถงไม่ถามความสมัครใจสักนิด

 

“อยากให้เล่นด้วยเหรอ?”

.........อย่ามาทำหน้าอึนตอนนี้ครับรุ่นพี่ เด๋วปั๊ดเสยคาง!

 

“ ใช่! ....และเวลานี้ต้องเป็นรุ่นพี่โอโนะเท่านั้น!” ยิ้มกว้าง ลองมาทำอะไรเบี่ยงเบนสิ่งที่คิดอยู่สิ เผื่อจะได้ผ่อนคลาย …แต่เขาไม่ได้พูดออกไป  ฮิบิกิยิ้มแบบขมวดคิ้ว

 

“อาจจะฝืดๆหน่อยนะ ไม่ได้เล่นนานแล้ว”

 

“จัดไปเลยครับรุ่นพี่!!”

 

 

 

.........เวลาที่เราทำอะไรโดยที่เพ่งความสนใจอยู่ที่สิ่งๆนั้น เราจะลืมทุกอย่างไปชั่วคราว … เหมือนกับหลุดจากสภาพความเป็นจริงชั่วคราวละมั้ง …

 

 

 

“รุ่นพี่ตอนนี้ ดูเท่กว่าตอนนั่งเงียบๆเหมือนมีเรื่องเครียดตลอดเวลาอีกครับ” ว่าแล้วก็โดดจับบอลมาหมุนบาสเล่นบนนิ้ว


“....ฮะๆ ......เหรอครับ ......ใกล้หมดเวลาพักเที่ยงแล้วนะ” ฮิบิกินั่งหอบแบบหมดสภาพ …


.........ออกกำลังบ้างก็ดีนะครับ

 

 

 

“นานๆที..โยนทุกอย่างทิ้งไว้ชั่วคราวแล้วสนุกกับสิ่งรอบตัวให้เต็มที่ ... มันคงจะดีไม่น้อยนะครับ” พึมพัมเบาๆแล้วมองฟ้าไม่ได้สนใจอีกฝ่ายอีก


“คงต้องให้พ้นปีนี้ก่อนน่ะ…มุราคามิคุงดูเป็นเด็กร่าเริงดีจริงๆนะ” อ่า... รุ่นพี่ตอนยิ้มดูดีขึ้นเป็นกอง

 

“ฮ่าๆๆๆ รุ่นพี่ยิ้มแล้ว! ...ถ้ารุ่นพี่โอโนะเห็นเป็นอย่างนั้นก็ดีครับ” กอดๆลูกบาสเล่น

 

 

 

“…แอบแบกอะไรไว้ในใจเหมือนกันรึเปล่า”  ฮิบิกิเอ่ยออกมาเรียบๆ แต่เขาก็ชะงักเล็กน้อยก่อนจะยิ้มตอบ ยิ้มแบบที่ไม่สามารถเดาอารมณ์ได้....

 


“......ผมมีความสุขกับที่เป็นอยู่ดี”  อีกฝ่ายเงียบไป ก่อนจะตบบ่าเขาเบาๆแล้วลุกขึ้นไปเก็บกล่องเบนโตะ

 

“เอาล่ะได้เวลาเข้าเรียนแล้ว  เย็นๆ อาจจะเจอกันอีกนะ”

“ ....คร้าบผม” ยังคงนั่งกลิ้งบาสเล่น มีแววจะโดดเรียนคาบบ่าย

 

“ ........นายไม่ควรโดดเรียนนะ” ดันแว่น

“ ผมไม่บอกซะหน่อยว่าจะโดดเรียน” ทำปากบู้ๆอย่างน่าถีบ

 

“สีหน้านายมันฟ้องน่ะ ......เอาเถอะ ....ระวังหน่อยละกัน เห็นลือกันว่า อ.ศิลปะชอบมาตรวจงานบนดาดฟ้า”

 

“คร้าบๆ เด๋วผมลงไปเรียนน่า” นอนแผ่มองอะไรเล่นไปเรื่อย จนฮิบิกิเดินออกไปนั่นล่ะถึงได้หยุด เก็บรอยยิ้ม ดึงที่คาดผมออก แล้วหัวเราะเยาะให้ตัวเอง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.................บ้าจริง….

 

 

 

.................วันนี้มันช่าง….

 

 

 

 

 

 

.................“ร้อนเป็นบ้า”

 

 

 

.................TBC

 

 


 ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

กราบอภัยถ้างงกันนะครับ ...จริงๆก็ตั้งใจให้งงแหละ เพราะยังเหลืออีกหลายคนมาก และเนื้อเรื่องอยากให้เชื่อมต่อกัน //ทรุด

 

งานเยอะจัดครับ ว่าจะวาดเป็นคอมมิคแต่วาดแค่เว้นท์ล่าท้าผีพอดีกว่า

สกิลการใส่เท็คเจอร์แย่มาก

 

 

 

แถม Full CG เก่าๆสักรูป .... ที่ลงเพราะมันเหมือนคะน้ายังไงหล่ะ!!!!!!!!!! 


 

 

 

 

 

 

 

 

เจอกันเอนรี่หน้าครับ

เอนทรี่หน้าเราจะมาล่าท้าผีกัน //มุดลงดินไปปลูกคะน้า 

 


 

 

//น้วยเฮย์โจว

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ประโยคสุดท้ายกระชากใจมากค่ะ 

เอาผมลงก็น่ารักนะ คานาตะคุง

#2 By Lynx on 2013-09-22 15:23

/เห็นคนอัพเว้นท์ ~~~
คานะตันสวดยอดมากค่าาา พรืดดดด
ชอบฟูลซีจีตอนท้ายจังสวยม่ากกกกก
ขอบคุณที่วาดฮิบิกินะคะ : D วาดออกมาได้หล่อทั้งคานะตันทั้งฮิบิกิเลย 5555 /ผปค.ฟินได้ไหม
แฮรรร่ ไม่มีฉากอ่านหนังสือนั่นหรอกเหรอคะ 555555555555 #โดนตร่อยกลับบลอก

#1 By SafeRoom on 2013-08-27 03:52